«عظیم قیچی ساز» به کمپ اصلی «آناپورنا» بازگشت

بنابه گزارش رسیده از فدراسیون کوهنوردی آذربایجان شرقی عظیم قیچی ساز صبح روز هفدهم اردیبهشت موفق به صعود قله 8091 متری آناپورنا شده و هم اکنون به کمپ اصلی بازگشته است.

این اولین صعود یک ایرانی به آناپورنا بوده و هشتمین افتخار قله بالای 8000 متری برای عظیم میباشد.این صعود پر افتخار را به جامعه کوهنوردی ایران بخصوص آذربایجان تبریک میگوئیم و آرزوی موفقیت های بعدی برای عظیم را داریم.

منبع خبر:هیئت کوهنوردی آذربایجان شرقی

بی  تو ای  دل  نکند لاله به بار آمده باشد

مادراین گوشه ی زندان وبهارآمده باشد

نکند بی خبر  از  ما به در خانه ی پیشین

به سراغ غزل و زمزمه یار آمده باشد

ز دل آن زنگ کدورت زده باشد به کناری

باز  با  این  دل  آزرده  کنار  آمده باشد

یار کو رفته به قهر از سرما هم ز سر مهر

شرط یاری که به پرسیدن یارآمده باشد

شهریاراین سر وسودای تودانی به چه ماند

روزروشن که به خواب شب تارآمده باشد

                                                                                       (استاد محمد حسین شهریار)

1-قله دند به ارتفاع 2378 متر

2-قله بهلول به ارتفاع 1985 متر

3-قله پکه چین (نهند) به ارتفاع 1945 متر

4-قله هیلله به ارتفاع 1850 متر

5- قله عینالی به ارتفاع 1800 متر.

صعود به قله دند از 3 مسیر امکان پذیر میباشد که عبارتند از:

الف-تبریز اتوبان پاسداران - قله عینالی- کهلیق بولاقی (چشمه آب)-رودخانه تلخ رود(آجی چای) -

دره پلنگ(پلنگ دره سی)-قله دند

ب- ابتدای جاده تبریز-اهر, روستای ونیار -تصفیه خانه سد نهند - بعد از پل رود آجی چای - سویودوخ (چشمه ) -قله دند

ج- ابتدای جاده تبریز-اهر روستای ونیار-روستای پکه چین - منطقه جنگلی امام آغاجی -قله دند

گزارش برنامه:

ساعت 6 صبح روز جمعه90/10/9 به اتفاق دوست خوبم قاسم که بیشتر اورا قسم می خوانیم,از تبریز حرکت کردیم و از 5 کیلومتری جاده تبریز-تهران به سمت جاده تبریز-اهر تغییر مسیر دادیم و در ابتدای این جاده به سمت روستای ونیار حرکت کردیم که بعد از طی مسافتی حدود 3 کیلومتر و با عبور از کنار چندین باشگاه سوار کاری و بعد از تصفیه خانه به اولین پل که بر روی رودخانه آجی چای بنا شده رسیدیم ,در محل پارکینگ ماشین رو پارک کردیم و بعد از تعویض لباسها و کمی نرمش ساعت 6:35 دقیقه صعود رو آغاز کردیم  و در مرحله اول بعد از نیم ساعت کوهپیمائی با شیب تند به منطقه سویودوخ که چشمه بسیار گوارایی داشت رسیدیم و ترجیح دادیم آب قمقه هایمان را از آن پر کنیم و بعد از کمی استراحت به راهمون ادامه دادیم و حدود 40 دقیقه دشت نسبتا همواری را پشت سر گذاشتیم تا به پای کوه دند برسیم و در آنجا بعد از 10 دقیقه استراحت و صرف مختصری صبحانه راه افتادیم و بعد از نیم ساعت صعود از شیب تند به پناهگاه رسیدیم که در چند صد متری قله قرار داشت و با عبور از آن به قله رسیدیم که مملو از کوهنوردان مشتاقی بود که مشغول عکاسی از زیبائی های آن بودند و در آنجا طبق معمول به اطاقک مخصوصی که دوست عزیزم رسول درست کرده رفته و دمی را با آن گذراندیم.

از نقاط جالب توجه این منطقه این است که از پناهگاه و قله دند بیشتر کوههای مرتفع آذربایجان قابل مشاهده است که مهمترین آنها رویت 9 قله از سری 17 قله بالای 3000 متر رشته کوه سهند و نیز رویت قله های سبلان مشکین شهر-بزقوش سراب-تک آلتی سعدآباد-میشو-نهند-بهلول-قله هیله له hilaleو 2-3 تا از سری کوههای منطقه قره داغ . و به جرات میشه گفت که در ایران,تنها پناهگاهی است که امکان رویت بیشترین کوه های مرتفع از آن وجود دارد.

                                                قله دند

                                            پناهگاه دند

          تصویر تعداد 9 عدد از سری17 کوه بالای 3000 متر رشته کوه سهند

                             قله دند,  پاتوق زمستانی کوهنوردان تبریزی

سلام

درست یک ماهه که آپ نکردم و از محیط وب دور بودم , البته هراز چنگاهی میومدم و سرک میکشیدم ولی اصلا فرصت نوشتاری نداشتم وبقدری گرم برنامه های متنوع بودم که حیفم میومد وقت خودم رو پشت کامپیوتر از دست بدم و دوست داشتم از تمام فرصت های تابستان و موهبتهای آن بهره مند شوم, در این یک ماه جاهای زیادی رفتم,یعنی اصلا تو خونه ننشستم و از تمام روزهای آن استفاده کردم که در نظر دارم بترتیب براتون بنویسم. اما اتفاقات مختلفی هم تو این یک ماه افتاد که از جمله رفتن 3 نفر از کوهنوردان تبریز به گاشربروم 1و2 (8065و8035متر) ویک تیم به قله خانتانگری و یک تیم از تبریز به لنین بود و همچنین حادثه گاشربروم یک برای لیلا اسفندیاری که منجر به سقوط 800 متری وی شد و جامعه کوهنوردی کشور رو داغدار کرد ونیز از دست دادن فاطمه عزیز که داغ دیگری بود که همانند ساجده کشمیری همه را شوکه کرد و دست آخر هم خبر بازگشت عظیم قیچی ساز که هفتمین قله بالای 8000 را صعود کرد و رکورد مرحوم اوراز را که 6 قله بالای 8000 را در دست داشت شکست و مردم تبریز استقبال گرمی رو از وی بعمل آوردند که گزارش مفصل آن را فردا ارائه خواهم کرد.در این میان اطلاع پیدا کردیم ایرج معانی که برای گاشربروم 1 رفته بود در عین آمادگی برای صعود به قله بدلیل آسیب دیدگی یکی از دوستانش , از کمپ 3 با غیرت و گذشتی که داشته دوست مریض خود را جهت برگشت به پائین همراهی میکند و از صعود به قله باز میماند که جا دارد از ایشان بخاطر این روحیه ایثار قدردانی بعمل آید و او نشان داد که قله اصلی, همان قله انسانیت است که فتح آن بسیار سخت تر از اورست میباشد.

و اما در این یک ماه من ابتدا به اتفاق تنی چند از دوستان به قله دماوند رفتم و بعد از 3 روز تلاش در آن بلافاصله برگشتم و به استانبول رفتم و یک سفر کاملا تفریحی رو با خانواده داشتم و بعد  از آن سری به زنجان و کوههای آن زدم و آخر هفته با دوستان کرج طی یک برنامه متنوع به جنگل پیمائی رفتم و 2 روز بسیار عالی و رویائی رو پشت سر گذاشتم و بعد سری به بندر شرفخانه زدم و یک روز درآن مشغول شنا بودم که جای دوستان خالی خیلی خوش گذشت و وسط هفته جاری به ارومیه رفتم و دریای زیبای آن را از نزدیک نظاره گر بودم و این هفته نیز امید بخدا قرار است به غار علیصدر همدان بریم, که گزارش های آنها را بصورت مختصر خدمتتان ارائه خواهم کرد.

لیلا که به هزینه خود و بدون حمایت فدراسیون و بدون مجوز صعودهای برون مرزی به این برنامه رفته بود,در یک هوای خیلی بد ,بعد از صعود به قله گاشربروم1 و موفقیت در آن ,شروع به پائین آمدن از قله میکند و حدودا 70 متر پائین تر از قله عظیم و عباس و دیگر بچه هارو میبینه که میخوان برن بالا و دوباره به همراه آنها به قله برمیگرده تا از همدیگه فیلم برداری و عکاسی کنن و برای دومین بار قله رو فتح میکنه ولی در راه برگشت متاسفانه از دیواره یخچال تا 800 متر پائین سقوط میکنه و در دم جاودانه میشه,طبق وصیت خودش ,گفته بود که در هر برنامه ای کشته شد در همانجا خاکش کنند ولی گویا عده ای بدنبال انتقال جسد وی به ایران هستند.مرگ لیلا جامعه کوهنوردی ایران را داغدار کرد و همه را تحت تاثیر قرار داد ولی در مراسم تعذیت وی در تهران دیدیم که لیلا در دل همه کوهنوردان جا دارد و همگان چه عاشقانه در غم او میگریستند, روحش شاد و راهش پررهرو باد.

هنوز از شوک داغ لیلا در نیومده بودیم که خبر به کما رفتن فاطمه رو شنیدیم , مونده بودیم که چیکار کنیم و چرا این اتفاقات پشت سرهم می افتاد ولی شوک لیلا بقدری بود که کمتر به داغ فاطمه رسیدیم , با شنیدن فوت فاطمه بی اختیار به یاد ساجده افتادیم که هر دو چه غریبانه رفتند. روحشان شاد و یادشان گرامی.

خبر بازگشت قهرمانانه عظیم قیچی ساز و عباس رنجبری و رکورد شکنی هفتمین قله بالای 8000 عظیم و فتح 4 قله بالی 8000 در عرض 4ماه بقدری خوشحالمون کرد که ناخودآگاه هرکسی بایک دوربین دردست به فرودگاه آمده بود تا استقبال گرمی از وی داشته باشند.

سبلان در روزی که انتظارش رو نداشتم بسیار پر شور بود,ساعت 12 شب بود که به پناهگاه رسیدیم و ابرهادر درون دره ها آرمیده بودند و پناهگاه روی ابرها قرار داشت و صحنه های رویائی رو پدید آورده بود,هوا سرد بود طوری که بلافاصله لباسهای گرم خود را به تن کردیم.

از شانس ما هلال احمر استان اردبیل برای افراد امداد نجات خود همایش صعود گذاشته بود و 200 نفر از بچه های حلال احمر شهر های استان توی پناهگاه بودند وعلاوه بر همه تختها و اطاقهای پناهگاه,حتی حیاط و محوطه آنرا نیز با چادرها و ماشینهای خود پر کرده بودند و بقیه مردم مجبور به کوه و جاده های اطراف رفته وچادر زده بودند و بهتر این بود که هلال احمری ها که همه از گروههای امداد نجات بودند و تجهیزات کافی داشتند و نیز با ماشینهای مجهز خود بدانجا آمده بودند ,از پناهگاه استفاده نمیکردند و آنرا برای عموم کوهنوردان خالی میکردند که متاسفانه چنین نکردند و اون روحیه ایثار در آنان نبود و کوهنوردان زیادی که تعداد آنان 300-400 نفر میشد و از شهرهای مختلف از جمله تبریز-ارومیه-تهران-اصفهان-کردستان-زنجان-و 95 نفر از میانه

به آنجا آمده بودند,همه در جاهای نا مناسب چادر زدند و شب سردی را گذراندند

صبح زود صدای همهمه کوهنوردان و آماده شدن آنان برای صعود , منو از خواب بیدارکرد,و اولین گروه کوهنوردان ساعت 2 بامداد راهی قله شدند وما طبق برنامه قبلی ساعت 3 از خواب بلند شدیم و ساعت 4 صبح راهی قله گشتیم ,هوا سرد بود و مجبور شدیم لباس زیاد بپوشیم , در تاریکی شب در حالیکه همه هد لایت بر پیشانی داشتیم راه افتادیم ,ترافیک سنگینی بر روی یال اولی ایجاد شده بود و برای رهائی از آن گاهگداری مجبور میشدیم راه کج کرده و از کنار گروه ادامه مسیر داشته باشیم,بعد از یک ساعت به بالای یال اولی رسیدیم و به بچه ها نوید دادم که اینجوری بریم ساعت 8 رو قله خواهیم بود ,ولی بیخوابی دیشب کم کم اثرش رو  بر روی همه نشون میداد و افراد یک مقدار با حالت بیخوابی راه میرفتند که البته تاثیر فشار هوا نیز مزید بر علت بود. 

با طلوع آفتاب و روشن شدن هوا نشاط اولیه دوباره به گروه برگشت و گروههای مختلف در حالیکه اشعار و سرودهای ملی رو زمزمه میکردند ,با شادمانی از کنار همدیگر میگذشتند و وجود آنان باعث میشد بعد مسافت طی شده, کمتر بنظر برسد,ابرها که زیبائی خاصی به منطقه داده بودند, با طلوع آفتاب خود را به کوهنوردان میرساندند و لحظاتی را در مه غلیظ بودیم ولی با رویت قله,ابرها سریعا خود را به بالای آن رساندند و آنجا ماوا گزیدند,بلاخره ساعت 7/5 بود که به سنگ معروف خسته نباشید رسیدیم و با توجه به اینکه احتمال میدادم بالای قله سرد و طوفانی و دریاچه یخزده باشد, لذا ترجیح دادیم که صبحانه رو همانجا در ارتفاع 4400 متر صرف کنیم و حدود نیم ساعت برای آن وقت صرف کردیم,با رفع خستگی و انرژی مضاعفی که از صبحانه گرفته بودیم,با قدمهای سریعتر به طرف قله راه افتادیم و در شیب تند آخری بودیم که اولین صعود کنندگان ,اقدام به بازگشت کرده بودند و خوشحال و خندان در حالیکه آوازهای ترکی میخوندند به ما رسیدند وما نیز با کلمات یاعلی, خداقوت و نیز خسته نباشید از آنان استقبال میکردیم و این فرهنگ خاص کوهستان هست و در هیچورزش دیگری پیدا نمیشود.

با اینکه برنامه این هفته قله کمال بود ولی با تماس تلفنی دوست عزیزم آیاز وسوسه شدم که منم با گروه انجمن کوهنوردان زنجان همقدم بشم, و روز پنجشنبه ساعت 17 دوستان که 28 نفر بودند با 2 مینی بوس از زنجان براه افتادند ومن با اتفاق امین قنادی ساعت21 از تبریز حرکت و ساعت 23 در اهر به اونا پیوستیم و سر انجام در ساعت 30 دقیقه بامداد به محل کمپ قلعه دره سی رسیدیم و کمپ مالامال جمعیت بود و به سختی جا برای پارک ماشین ها پیدا کردیم و محل بازی کودکان که تاب و دیگر وسایل بازی درآن بود , تنها جائی بود که میتونستیم کنار هم چادر بزنیم و هر کسی سریعا اقدام به برپائی چادر خود کرد و ما نیز با اینکه 2 چادر همراه خود داشتیم,ولی ترجیح دادیم بیرون چادر و در هوای آزاد بخوابیم.

صبح روزجمعه  بعد از جمع کردن چادرها و خوردن صبحانه حرکت آغاز شد, و ساعت 9 بود که از جلوی هتل بابک از طریق پله ها اقدام به بالا رفتن کردیم , در همان ابتدا یک گروه عاشیق اونجا مستقر بودند و با نوای دلنشین موسیقی سنتی آذربایجان مقدم کوهنوردان رو گرامی میداشتند , پله ها و گرمی هوا , باعث میشد که بچه ها مدام بایستند و آب بخورند و در اواخر پله ها بود که دیگر ذخیره آب اکثر افراد تمام شده بود و نفس همه بریده بود و شانس آوردیم که یه گروه عاشیق اونجا بودند و با ساز و نی خود خستگی را از دل همه درآوردند و اشعار زیبایشان را که نشان از فرهنگ کهن این منطقه دارد را نثار ما کردند, یه خورده که ادامه مسیر دادیم به اولین چشمه آب رسیدیم که همه ازون سیراب شدیم و قمقمه هایمان را پر کردیم , خانم حسینی که تا اونجا ساکت بود , با دیدن گلهای نارنجی لاله که کنار آب روئیده بودند,با شور و شعف اقدام به عکاسی میکرد و اعتنائی به آب و رفع تشنگی نداشتند,یه خورده که از چشمه فاصله گرفتیم به یک گله گاو برخوردیم که همراه اونا یه بچه الاغ بسیار زیبا بود که موهاش به رنگ قهوه ای بود و گوشهاش هم سفید بود , طوری که اولش فکر کردم یه موجود دیگه هست,چیزی مثل خرس قهوه ای ولی بعد متوجه شدم که این همون (قودوخ) خومونه و همه شروع به عکاسی و فیلمبرداری از اون کردن گویا هنرپیشه طراز اول هالیوود بود که اونقدر جذاب و دوست داشتنی بود.

ادامه گزارش تصویری را در ادامه مطلب دنبال کنید

ادامه تصاویر در ادامه مطلب

به همت سازمان ورزش شهرداری تبریز مراسم تجلیل از عظیم قیچی ساز,کاپیتان تیم ملی کشورمان که برای اولین بار در کشور توانست به تنهائی  وهمچنین بدون استفاده از کپسول اکسیژن و بدون  شرپا , قله 8586 متری کانچن چونگا را صعود کند, با شکوه و جلال بسیار در تالار پتروشیمی تبریز انجام شد و طی آن مراسم که در حضور جمع کثیری از کوهنوردان و پیش کسوتان این ورزش انجام شد ابتدا آقای سهرابی مسئول ورزش شهرداری تبریز با ایراد سخنانی از تلاش عظیم قیچی ساز تشکر و قدردانی کرد و بعد از آن مهندس نوین شهردار محترم تبریز از عظیم بعنوان استوره قهرمانی و الگویی برای تمام جوانان کشور یاد کرد و در ادامه سخنان خود, صعود قیچی ساز را از نقطه نظر مدیریتی بررسی نمود و از برنامه ریزی دقیق و مدیریت زمان و نیز اراده راسخ و استوار عظیم قیچی ساز بعنوان الگوئی برای مدیران سازمانها و نهادها یاد کرد و خبر از نامگذاری یکی از میادین شهر بنام عظیم قیچی ساز و نیز نصب تندیس وی در در کوه عینالی که مشرف به شهر است را داد,و آخر سر از طرف شهرداری یک دستگاه آپارتمان و سفر حج برای خانواده عظیم و نیزنوید استخدام وی در یکی از ادارات شهرداری را خبر داد و همچنین قول برگزاری جشن ازدواج عظیم در یکی از سالنهای بزرگ شهر را داد که با تشویق حضار همراه بود.در ادامه مراسم آقای خاماچی عضو شورای شهر تبریز و از پیش کسوتان گردشگری استان با ایراد سخنانی مراتب قدرانی خود را به حضور رساند و در ادامه برنامه ترانه های بسیار زیبای احمدی شور و شعف خاصی به مجلس بخشید و بلاخره نوبت به خود عظیم رسید که ابتدا با تشکر از زحمات همه دست اندرکاران و حمایت های مردم تبریز , به تشریح برنامه صعود پرداخت و با پخش عکس و فیلم مربوط به صعود به شرح آن پرداخت که با ارائه صحنه های بسیار زیبا و سرمای وحشت آور موجب حیرت حاضرین شد و مردم با تشویق های ممتد تشکر و قدر دانی خود را از عظیم اعلام میکردند و در آخر برنامه , عظیم فیچی ساز با اکثر مردمی که دور او را احاطه کرده بودند به گرمی اسقبال کرد و با آنهاصدها عکس دسته جمعی گرفت.جا دارد از تمامی دست اندرکاران , که موجبات تجلیل شایسته از قهرمان ملی را فراهم آوردند ,تقدیر و تشکر شود.

                           گزارش برنامه صعود توسط عظیم قیچی ساز

                    تقدیر مسئول سازمان ورزش شهرداری تبریز از قیچی ساز

        سخنرانی مهندس علیرضا نوین و ارج نهادن به تلاش شبانه روزی قیچی ساز

                  تشریح نحوه صعود به قله کانچن چونگا توسط قیچی ساز

ادامه تصاویر در ادامه مطب

                                   سازمان ورزش شهرداری تبریزبرگزار میکند:

   گزارش برنامه و تجلیل از صعود "عظیم قیچی ساز" به سومین قله مرتفع جهان

                           " کانچن چونگا ۸۵۸۶ متر"

زمان: روز چهارشنبه ۱ تیر ماه از ساعت ۱۹

مکان : تبریز بلوار استاد شهریار تالار مجتمع پتروشیمی

* شرکت برای عموم علاقمندان آزاد است.

خــان چمنين آشا گللـــم                 تک گئديرم ، قوشا گللم

يئنه جوشا جوشا گللـــم                 گؤروشونه من ، چيچکلی

دؤردبيريـانين چيچکلنميش                آل الوانــلی بزه کلنميش

يئردن ، گؤيه ديره کلنميش                دومان، سينندن چيچکلی

بولاغـــــلارين آشار، داشار                چيرپينيب داشلاردان آشار

شلالـــــه لر هئی شارهاشار                 تؤکولر گؤيـدن  چيچکلی

گولوشوندن ، گونش ساچار                کؤرپه قوزون اوينا، قاچار

کهليک لرين قاناد  آچـــار                   باشين اوستوندن چيچکلی

آل گئيينميش لالالاريــن                     اوجا  اوجا ، قالالاريــن

ٌ يانارٌ کيمی بالالاريــــن                     آل قوينونا سن چيچکلی

بقیه تصاویر در ادامه مطلب

                                              بسمه تعالی

استقبال باشگوه از عظیم قیچی ساز کوهنورد تبریزی فاتح سومین قله مرتفع جهان کانچن چونگا

عظيم قيچي ساز به عنوان اولين كوهنورد ايراني قله ۸۵۸۶ متري كانچن چونكا دومين قله سخت و سومين قله مرتفع جهان را در ۷۰ روز فتح كرد. كانچن چونگا در مرز دو كشور هند و نپال قرار دارد.وی در مصاحبه با سایت خبری تربیت بدنی استان گفت : در 20 روز آینده برای صعود قله های گاشربروم یک و گاشربروم 2 به پاکستان اعزام خواهم شد تا تعداد صعود های بالای 8000 متر خود را از 5 قله به 7 قله افزایش دهم.

Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4

بقیه تصاویر را در ادامه مطلب ملاحظه فرمائید

" عظیم قیچی ساز" روز چهارشنبه ۱۸ خرداد ساعت ۱۶ وارد فرودگاه تبریز خواهد شد.

از تمام اقشار مردم بخصوص جامعه کوهنوردی استان برای استقبال باشکوه دعوت به عمل می آورد.

وعده ما چهارشنبه ۱۸ خرداد ساعت ۱۶ فرودگاه تبریز

1-ازاواسط جاده تبریز-اهر به سمت شهر ورزقان تغییر مسیر داده و بعد از عبور از شهر ورزقان به طرف خاروانا حرکت میکنیم و 15 کیلومتر مانده به خاروانا به سمت چپ بطرف ارزیل و طرزم تغییر مسیر میدهیم که بعد از روستای طرزم مسیر خاکی میباشد و آخرین روستا , همان روستای گل آخور میباشد که ابشار هم در همان محل واقع میباشد.

2- بعد از پلیس راه تبریز-مرند بعد از سد خاکی امند به سمت روستای امند تغییر مسر میدهیم و با عبور از روستاهای امند و ایوند و کهل به طرف روستای طرزم حرکت میکنیم و درادامه به روستای گل آخور میرسیم.این مسیر حدودا 80 کیلومتر میباشد که نزدیکترین مسیر دسترسی به آن است

3-با طی جاده تبریز-مرند از بخش بناب مرند به سمت روستای طرزم حرکت میکنیم وبا عبور از طرزم به گل آخور میرسیم

4-با طی جاده تبریز-مرند-جلفا, 10کیلومتر مانده به جلفا با عبور از شهر علمدار به سمت خاروانا حرکت میکنیم و 15 کیلومتر بعد از خاروانا به سمت راست بطرف ارزیل و طرزم تغییر مسیر میدهیم که در ادامه به روستای گل آخور میرسیم.

بقیه تصاویر در ادامه مطلب

«عظیم قیچی ساز» کوه نورد افتخارآفرین کشورمان که چندی پیش توانست اولین صعود ایرانی بر فراز «کانچن چونگا» سومین قله ی مرتفع دنیا به ارتفاع 8586 متر را بدون استفاده از کپسول اکسیژن با موفقیت به انجام رساند، تصاویری را از فراز این قله ارسال کرد

منبع:فدراسیون کوهنوردی

بقیه تصاویر در ادامه مطلب

                                                            دره شاه یوردی

این دره یکی ار زیباترین دره های آذربایجان هست و حالت منحصر بفردی که دارد اینست که دورآن از شمال و جنوب و غرب بو سیله کوههای بالای 3000 متر احاطه شده است ودر حالیکه درطول سال این قله ها مملو از برف هست ,  سرسبزی و خرمی در این دره موج میزند و از هر کوهی آبی در آن جاریست طوری که در بهار چندین رودخانه بزرگ به عرض 4-5 متر در آن جاریست و این رودخانه ها گاها به هم میرسند و گاها از همدیگر جدا میشوند و مناظر فوق العاده زیبائی رو بوجود میارند . کوههای اطراف دره شاه یوردی عبارتند از :  قله های جام - سهند- قوچ گلی داغی – بز داغی – حرم داغی – متال داغی – زری داغی – آت داغی – جوداغی که در اکثر فصول سال پوشیده از برف میباشند و رودخانه های مهمی از آنها سرچشمه میگیرند که در اکوسیستم منطقه آذربایجان تاثیر مستقیم دارد.

بدلیل اینکه مموری دوربینم به لطف یکی از دوستان سوخته بود ,نتونستم از موقعیت ها و از مناظر عکسبرداری کنم و عکسهای موجود را آقای امین قنادی با دوربین خودشان زحمت کشیده اند.

پنجشنبه بود که با امین که از همکارهای خوب دیسپچ میباشند تصمیم گرفتیم به قله جام و سهند از طریق شمالی آن و از راه دره شاه یوردی بریم.میدانستم که راه زیادی در پیش داریم و اصولا این مسیر یک و نیم روزه هست که ما میخواستیم یکروزه انجامش بدیم و بنابر این قرار را صبح روز جمعه ساعت 4/5 گذاشتیم که بلافاصله بعد از نماز صبح حرکت کنیم ولی با تاخیر20 دقیقه ای که از جانب من اتفاق افتاد در ساعت 5 از تبریز حرکت کردیم و بعد از بستان آباد و نرسیده به تیکمه داش از منطقه آتمش آلتی به سمت راست و طرف روستای قره بابا پیچیدیم و با عبور از روستاهای قره بابا و آتاجان, به روستا و سد خاکی کلقان رسیدیم که این سد هنوز به بهره برداری نرسیده و 3 رودخانه علیجان-قلیجان -قازان قوزان به آن میریزند , و بعد از آن به دهناب و پاسگاه رسیدیم که از آن پس جاده خاکی میبود و با ادامه مسیر قبل از روستاهای سیرر به یک دوراهی رسیدیم که به سمت راست تغییر مسیر دادیم و از روستای خاچیک (خچی) گذشتیم و حدود 8 کیلومتر طی کردیم که درآن نیز 2 بار به دوراهی رسیدیم که هر بار مسیر سمت راست را ادامه میدادیم ورفته رفته چادرهای عشایر درآن پیدا میشد و در ادامه راه بعلت ریزش بهمن جاده خاکی مصدود بود که در آن ارتفاع بهمن به بیش از 5 متر میرسید و بناچار مقداری از راه را برگشتیم تا ماشین را پهلو عشایر لاهیجان بسپاریم و از آن ببعد حدود 2 ساعت پیاده به سمت دره شاه یوردی ادامه مسیر دادیم

با عبور از کوهها و دره های پرآب و خرم ,سرانجام در ساعت 11:30 به دره شاه یوردی رسیدیم که مملو از سر سبزی و چشمه های متعدد بود . در اینجا واقعا زمین زایندگی خود را به رخ میکشید , همه جا آثاری از زندگی بود ,حتی سنگها نیز با سبزپوش کردن خود نشان از زنده بودن میدادند ,از هر طرفی نهری جاری بود و رودخانه های متعددی از آنها سرچشمه میگرفت ,صدای همهمه آب همه دره را پوشانده بود ,دشت آنقدر گسترده بود که تا چشم قدرت بینائی داشت سرسبزی و خرمی بود که سر انجام این دشت به کوههای پر از برف ختم میشد و مناظر طبیعی زیبائی را خلق میکرد, من آنقدر غرق در زیبائی های دره و دشت بودم که گویا یادم رفته بود قله بایستی بریم ,رودخانه ها بقدری عریض بودند که40 دقیقه دنبال یکی از رودخانه ها راه افتادیم تا شاید راهی برای عبور از آن پیدا کنیم که آخر سر هم نشد.

از 2 روز پیش باران زیادی در منطقه باریده بود و ما نیز زیر رگبار قطرات باران ادامه مسیر میدادیم و شدت و میزان باران بقدری بود که دیگر زمین قدرت جذب آن را نداشت و چمنزاهای دشت بمانند شالیزارها مملو از آب بود و من شانس آورده بودم که کفشهام گرتکس بود ,و ساعت 13 شده بود که شروع به صعود کردیم ولی با ارتفاع گرفتن از کوه قطرات باران جای خود را به تگرگ دادند و شدت و سرعت تگرگ ها بقدری بود که بدون دستکش ,قادر به ادامه مسیر نبودیم و با سردی هوا و بد شدن دید , و با توجه به اینکه زمان کافی برای بازگشت نداشتیم , از ادامه مسیر منصرف شدیم و راه بازگشت را در پیش گرفتیم و در ساعت 19 بود که به ماشین رسیدیم و باران همچنان بشدت میبارید و زمین بسیار لغزنده بود و چرخهای ماشین بکندی در آن میغلتید و به علت مه آلود بودن یکبار نیز مسیر را اشتباه رفتیم که سرانجام به یک روستایی رسیدیم و مجبور به بازگشت و از دست دادن زمان شدیم که آخر سر در ساعت 11 شب به تبریز رسیدیم که کوله باری از خاطره را با خود بهمراه داشتیم.

به گزارش رسیده: «عظیم قیچی ساز» که هفته ی گذشته موفق به صعود قله ی «کانچن چونگا» شد؛ هم اکنون در مسیربازگشت و راهپیمایی از کمپ اصلی این قله به مقصد «کاتماندو» است .
این گزارش حاکی است: وی تا روز سه شنبه ی هفته ی جاری به شهر«کاتماندو» خواهد رسید.

به گزارش رسیده: «عظیم قیچی ساز» کوه نورد شایسته ی تبریزی؛ توانست برای اولین بار پرچم مقدس کشورمان را بر فراز سومین قله ی مرتفع جهان به اهتزاز درآورد.

«عظیم قیچی ساز» پس از حدود 50  روز تلاش در ارتفاعات هیمالیای کشور نپال به منظور صعود به قله ی 8586 متری «کانچن چونگا»؛ سرانجام توانست روز جمعه 30 اردیبهشت ساعت 4:30 بامداد (به وقت محلی 6 صبح) بدون کپسول اکسیژن؛ افتخار اولین صعود ایرانی به این قله مرتفع را نصیب خود و کشورمان نماید.

گفتنی است: «قیچی ساز» پیش از این نیز صعود به 4 قله ی بالای 8 هزار متر جهان به نام های «اورست»، «برودپیک»، «دائولاگیری» و «نانگاپاربات» را در کارنامه دارد.

این گزارش حاکی است: یک کوه نورد مشهور نپالی به نام «مانگما» که به صورت همزمان با «عظیم قیچی ساز» بر فراز قله رسیده است؛ توانست افتخار اولین نپالی فاتح هر 14 قله ی بالای 8 هزار متر دنیا را از آن خود کند.

فدراسیون کوه نوردی و صعودهای ورزشی : کسب این افتخار ارشمند را به «عظیم قیچی ساز»، خانواده ی وی و یکایک ایرانیان عزیز خاصه جامعه کوه نوردی تبریک عرض می نماید.

منبع خبر :فدراسیون کوهنوردی ایران

این هفته بنابه دعوت دوستان و به جهت اولین آشنائی با دوستان جدید و مبتدی , قرار بر این شد که به قله دند که 2378 متر ارتفاع دارد بریم که در شمال شرقی تبریز واقع شده و از داخل شهرهم قابل مشاهده است ,این کوه با وجود ارتفاع کم، نسبتا کوه سنگین و برای افراد مبتدی نفس گیر میباشد,ما که یه گروه 10 نفری بودیم ولی متاسفانه 3 نفر از دوستان بدلیل پاره ای از مشکلات نتونستند تو برنامه شرکت کنند و ما از چهارراه آبرسان تبریز سوار ماشین ها شده و به طرف دند حرکت کردیم, اسامی دوستان حاضر:شوقی-قلیپور-نوری-اکبرزاده-اقناری و ابراهیمی و من که جمعا 7 نفر میشدیم ,بدلیل شیفت کاریم, که تا صبح تو اداره بودم,قرار گردهم آئی رو ساعت 8 صبح تعیین کردیم.

بدلیل اینکه یادم رفت از بچه ها در مورد گذاشتن عکسها در وبلاگ اجازه بگیرم, لذا عکس اونارو تا کسب اجازه نمایش نمیدم

ابتدا از تبریز به طرف کیلومتر 5 جاده تبریز-تهران حرکت کردیم و ازآنجا به طرف جاده اهر پیچیدیم و 300 متر جلوتر و از مکانی که تابلو " آرپا دره سی" و "ونیار "نصب شده به سمت منطقه" آرپادرسی " تغییر جهت دادیم و بعد از 7-8 دقیقه به پل رودخانه آجی چای(تلخ رود) رسیدیم و در همان جا در محل پارکینگ , ماشین ها رو پارک کردیم و تجهیزات رو آماده کرده و آذوقه ها رو که یکی از دوستان زحمتشون رو کشیده بودن ,بین 3 نفر تقسیم کردیم و بعد از وارسی امکانات همه افراد , در مورد مرحله اول صعود که تا رسیدن به چشمه بود توضیحات لازم رو دادم و در ساعت 09:00 صعود آغاز شد. و مرحله اول صعود با اینکه شیب تند و نفس گیری داشت در عرض نیم ساعت طی شد و 9:30 به چشمه  سویدلوق به معنی بیدزار رسیدیم که چشمه بسیار گوارا و خنکی از آن جاری بود و ما هرچی آب داشتیم دور ریختیم و همه قمقمه هارو از آب آن پر کردیم و بعد از کمی استراحت به طرف قله راه افتادیم

مرحله دوم صعود از این نقطه آغاز میشد و یک راه هموار و نسبتا مسطح تا پای کوه کشیده شده بود که در شرایط عادی 35-45 دقیقه طول میکشد تا بدانجا رسید ولی بچه ها با بازیگوشی این مسیر رو طی کردند و 1:15 دقیقه زمان صرف شد تا همه به پای کوه برسند و با کمی استراحت همگی بسوی قله حرکت کردیم و در ابتدا گروه , سنگین حرکت میکرد ولی با نزدیک شدن به قله گویا انگیزه آنان نیز بالا میرفت و اواخر راه  در حالیکه باد شدیدی هم جریان داشت , تندتر گام بر میداشتند و در نهایت ساعت 12:30 همگی به قله رسیدیم

همایش صعود به قلات شاه مهاباد به مناسبت یادواره اولین صعود تیم ملی به اورست  در تاریخ 90/2/15 در دانشگاه مهاباد برگزار شد و ما که از طرف آقای فرید صدقی از کانون کوهنوردان اوراز مهاباد به این صعود دعوت شده بودیم ,بدلیل مشغله کاری متاسفانه به این همایش نرسیدیم و به اتفاق دوستان عزیزم آقایان خسرو یوسفی و پرویز شجاعی روز پنجشنبه عصر به مهاباد رسیدیم و بعد از کلی خرید و گشت در بازار مهاباد با استقبال آقای فرید صدقی به مهمانسرای دانشگاه مهاباد که یک سوئیت 3 اطاقه با امکانات خوب ودر حد هتل 4 ستاره بود رفتیم و بعد از جابجائی کوله ها برای شام پیتزا مهمان آقا فرید بودیم که جای همتون خالی, بعد از شام تعداد 10 نفر از دوستان که از تهران آمده بودند از جمله دوست عزیزم محمد گائینی و سینا دهقانی به جمع صمیمی ما اضافه شدند و شب را با خوش و بش گذراندیم

صبح ساعت 4/5 سوار بر مینی بوس به سمت محور مهاباد - سردشت حرکت کردیم و بعد از پل حاجی مامیان به جاده فرعی پیچیدیم که اندکی جاده آسفالت و ادامه مسیر بصورت خاکی بود تا به دره ای معروف به شیخان رسیدیم که رودخانه ای پر آب در آن جران داشت که در نهایت این رودخانه به سد مهاباد میریخت,بعد از گذشتن از روستای شیخان به دهکده کوچکی بنام قه لات رسیدیم که نام کوه نیز از آن اقتباس شده بود و از آن ببعد بعلت بدی مسیر مینی بوس قادر به حرکت نبود و لذا از آن پیاده شدیم و بقیه راه رو باید پیاده میرفتیم که خوشبختانه با تدبیر آقا فرید یک تویوتا اونجا آماده بود و همه سوار بر آن از جاده خاکی پر پیچ و خم و بسیار خطرناک گذشتیم,و سرعت تویوتا و عبور از پیچ های با دره های عمیق بقدری خطرناک بود که خانمها همه دست به دعا بودند و همه حاضرین با جیغ و داد به این طرف و آنطرف تلوتلو میخوردند وشدت هیجان بقدری بود که از تویوتا به عنوان ترن هوائی یاد میشد و در ساعت 7/15 به کمپ رسیدیم.

کمپ شب مانی قلات شاه                                                                      

در نگاه اول حدود 80 چادر در آنجا مشاهده کردم و با اون حساب تخمین زدم که حداقل 300-400 نفری باشیم ولی با پرسش متوجه شدم که گروه ما حدود 100 نفرند و بقیه آنها که بیشترینشون از پیرانشهر آمده بودند یک ساعت قبل ازما حرکت کرده بودند,بعد از صرف صبحانه ساعت 8/5 در یک صف مرتب به طرف قله راه افتادیم و از دشتهای بسیار زیبائی که پر از لاله های واژگون بود گذشتیم و همه افراد با دیدن آنها از خود بیخود میشدند و اقدام به عکاسی و بهم زدن صفوف میکردند و در طول مسیر چندین بار شمارش اعضاء داشتیم و نیم ساعت مانده به قله باران ریز و باد همه را غافلگیر کرد و موجب سرعت گروه گردید,آخرین مسیر دسترسی به قله تکه سنگ بزرگی بود که باید بصورت صخره نوردی از آن بالا میرفتیم و به مرور زمان جاپاهای زیادی درآن بوجود آمده بود که کار را به همه آسان میکرد و همه افراد به آسانی از آن گذشتند ,در ساعت 12 به بالای قله که رسیدیم گروه های پیرانشهری در حال بازگشت بودند و ما بعد از عکسهای تکی و دستجمعی و خوردن تنقلات با بارش دوباره باران به سمت پائین حرکت کردیم 

جمعی از  وبلاگ نویسان کوهنویس در قله قلات شاه مهاباد                                               

کوهنویسان حاضر در سرشاخان:

فرید صدقی ( وبلاگ کانون کوهنوردان اوراز مهاباد ) - محمد صدقی (وبلاگ داغ داش) - پرویز شجاعی ( وبلاگ ایران سرزمین من )–علی اکبر غلامی (وبلاگ کوهستانهای ایران ) – سینا دهقانی ( باشگاه دماوند )- رامیار( کوهستان)-سعید صبور و خانم مینو ضابطیان ( وبلاگ دوران )    - آیاز سعید زاده ( وبلاگ آیاز )- جواد حاجی زاده (وبلاگ کوهستان حقیقت ) - ئاوات کریم زاده   ( وبلاگ لاوی ته ره غه ) - خسرو یوسفی( وبلاگ صدای کوهستان ) - محمد گائینی( وبلاگ ایران را بگردیم )  - کمال عیسی پاک( وبلاگ هلگورد پیرانشار) -زانیار هژیری ( وبلاگ کوهنوردی مریوان ) - کیوان قادرپور(وبلاگ اورین ) - نوید محمدی ( کوهنوردی بانه )- سید رضازائری ( وبلاگ انجمن کوهنوردان مهاباد )– صلاح محمدی( کوهنوردی بوکان)

بقیه گزارش در ادامه مطلب

به گزارش رسیده: «عظیم قیچی ساز» که در تلاش برای صعود به قله ی «کانچن چونگا»، در ارتفاعات این قله دوره ی هم هوایی خود را تکمیل می کند، به دلیل بارش سنگین برف، ناچار شد دیروز به کمپ اصلی بازگردد. وی مترصد شرایط مساعد برای ادامه ی تلاش خود و صعود به این قله است.

بر گرفته از وبلاگ چرا کوهنوردی و فدراسیون کوهنوردی

با نهایت تأسف و تألم؛ فقدان تأثرانگیر کوه نورد کرمانی زنده یاد «عیسی میرشکاری»که در تلاشی مستقل جهت صعود به قله ی «ماناسلو» در ارتفاعات این قله جان به جان آفرین تسلیم کرد، به جامعه ی کوه نوردی و صعودهای ورزشی کشور، خاصه استان کرمان و هم چنین خانواده ی داغدار ایشان، تسلیت عرض می نمائیم. روحش شاد و یادش گرامی باد!

منبع:فدراسیون کوهنوردی

اعلام نتایج نظرسنجی ششمین صعود قلم

جدول از کوه نوشت

                              قله های سهند و جام

                  دشت زیبای شاه یوردی و قله جام

                               مسیر دسترسی

با عرض سلام و آرزوی سالی خوش برای همه وبلاگ نویسان عزیز, احتراما از طرف خود و جمعی از وبلاگ نویسان کوهنویس تبریز از جمله آقایان خسرو یوسفی-امین غفارزاده-امید عزت پور-سلیمان قراچه داغی و نیما ذکی , طرح پیشنهادی خود را جهت برگزاری صعود قلم بیان میداریم , به امید انتخاب عزیزان و فرصت خدمت گزاری به همنوردان عزیز
1-نام و ارتفاع قله:
قله سهند (3562 متر) و همزمان قله جام (3707 متر)
با توجه به اینکه این دو قله بر روی یک خط الراس قرار گرفته اند که از همدیگر 5 کیلومتر فاصله دارند, در صورت صعود به قله جام در عرض نیم ساعت قادر خواهیم بود به قله سهند نیز صعود کنیم
2-موقعیت جغرافیائی:
کوه سهند در 50 کیلومتری جنوب تبریز و 40 کیلومتری شمال مراغه و حد شرقی شهرستانهای هشترود و بستان آباد واقع میباشد.
3-تاریخ پیشنهادی:
تاریخهای 12,13 خرداد ماه می باشد که بهترین فصل صعود به این قلل میباشد
4-محل تجمع:
محل تجمع و گردهمائی سالن فتح خیبر مجموعه تربیت بدنی تبریز (باغشمال) میباشد که میهمانان محترم بعد از تجمع, طی همایشی از آنان تقدیر و پزیرائی خواهد شد و لوح های یادبودی تقدیم عزیزان میگردد و بعداز صرف نهار در سالن پزیرائی به منطقه اعزام خواهیم شد و بعداز طی مسافتی در دشت زیبای شاه یوردی , در منطقه ای از آن چادر خواهیم زد و شب را به استراحت میپردازیم و صبح روز 3/13 شروع به صعود به 2 قله زیبای منطقه خواهیم کرد.
5-تغذیه و پذیرائی:
یک وعده نهار و نیز پذیرائی در سالن و میوه و تنقلات در ماشین به عهده میزبان میباشد
6-ترانسفر:
هزینه های رفت و برگشت صعود قلم به قله سهند به عهده میزبان می باشد.
7-امکانات:
-کلیه عزیزانی که بنابه شرایط مسافرت, یک روز قبل به تبریز میرسند از امکانات خوابگاه قهرمانی بصورت رایگان استفاده خواهند کرد.
-و همچنین بعد از صعود قلم عزیزانی که مایل باشند شب را نیز در تبریز بمانند, ترتیبات اقامت یک شب آنان در خوابگاه قهرمانی به صورت رایگان داده خواهد شد.
-بعد از صعود قلم و استراحت در خوابگاه با توجه به تعطیلی 14و15 خرداد , در صورت تمایل عده ای از عزیزان همنورد , ترتیبات صعود 2روزه به قله سبلان (4811 متر) داده خواهدشد که از دو مسیر گرده (بصورت عمومی) و یخچالی (بصورت تخصصی) میباشد و کلیه هزینه های ایاب ذهاب و تغذیه به عهده شرکت کنندگان خواهد بود.

در آخر متذکر میشویم که تاریخ فوق با توجه تعطیلات خرداد ماه و بهترین فصل صعود منطقه انتخاب گردیده و در صورت رای و نظر شرکت کنندگان , آماده ارائه خدمت در هر تاریخ دیگری نیز میباشیم

لطفا برای درج نظر و شرکت در انتخابات به وبلاگ رسمی صعود قلم مراجعه و در آن رای دهید , بدیهی است که شرکت در انتخابات به منزله شرکت در صعود نیست و بعد از انتخابات برای صعود ثبت نام بعمل خواهد آمد و نیز کسانی که دارای وبلاگ میباشند مجاز به شرکت در انتخابات هستند که آدرس دقیق وبلاگ خود را نیز باید قید کنند                     با تشکر محمد صدقی

طی تماس تلفنی با آقای «عظیم قیچی ساز» ٬ یکشنبه ۲۸ فروردین  ۱۳۹۰تیم پس از بارگذاری در کمپ ۱ به بیس کمپ بازگشته و فردا پس از اجرای مراسم سنتی توسط شرپاها فعالیت تیم جهت صعود بطور رسمی آغاز خواهد شد ما نیز برای تمامی اعضا‌‌ء تیم و افراد حاضر در منطقه بخصوص دوست عزیزمان « عظیم قیچی ساز» آرزوی صعودی موفق همراه با سلامتی آرزومندیم.

منبع: تبریز کوه